Thursday, November 14, 2019

“He’s got the whole wide world in His hands”

Text Size

God omarmt je bestaan - Henk Moorman    
 
God omarmt je bestaan hè, dat is eigenlijk het hele evangelie in notendop.
God omarmt je hele bestaan zoals het is met alles erop en eraan en dat is je gerustheid zou je  kunnen zeggen hè   en de geheimen van God worden je geopenbaard.
Nou één van die geheimen is, dat kracht wordt geopenbaard in zwakheid.
Daar wou ik het nu vanmorgen over hebben.

2 Cor 12: Daar zegt Paulus:  Nou ja, er moet kennelijk geroemd worden, het heeft wel helemaal geen zin, maar oké, dan kan ik ook wel meedoen en dan begint hij over wat hij in de geest heeft meegemaakt, tot in de derde hemel opgetrokken, maar eigenlijk zegt hij wat is dat nou voor flauwe kul.  2Cor 12:5 maar, over
die persoon die dus heel bijzonder geestelijke dingen heeft meegemaakt, nou ja daar zal ik dan over roemen. Over mezelf zal ik niet roemen, of het moest zijn in mijn zwakheden. Want als ik wil roemen, zal ik niet onverstandig zijn want ik zal de waarheid zeggen, maar ik onthoud mij daarvan, opdat men mij niet meer zou toekennen, dan van wat ze van mij zien anders ga ik nog naast mijn schoenen lopen   … opdat mij men mij niet meer toekennen dan wat men van mij ziet of van mij hoort en om het buitengewone van de openbaring. Dat moet je niet rond toeteren, dat moet je niet op straat gooien. Daarom is mij opdat ik mij niet te zeer zou verheffen, een doorn in het vlees gegeven, een engel des satans, om mij met vuisten te slaan, opdat ik mij niet te zeer zou verheffen.

Driemaal heb ik de Heer hierover gebeden, dat hij van mij zou aflaten.  En Hij heeft mij
gezegd: “Mijn genade is u genoeg, want de kracht openbaart zich ten volle in zwakheid.” 
Zeer gaarne zal ik dus in zwakheden nog meer roemen, opdat de kracht van Christus over mij
kome.   Daarom heb ik een welbehagen in zwakheden, smaadheden, noden, vervolgingen,
benauwenissen ter wille van Christus, want als ik zwak ben, dan ben ik machtig.
Roemen?   Nou als ik dat al zou willen doen, dan roem ik in mijn zwakheden, want daarin
wordt de kracht openbaar.
Zwakheid is alles wat een mens kan worden aangedaan, al waar een mens in getroffen kan
worden, in geraakt kan worden.   Elke krenking, zo noem ik het maar even, die een mens kan
worden aangedaan, die maakt altijd gebruik van je zwakheid.   Nooit geen sterke kant, altijd
van je zwakke kant.  Daarin ben je te raken, daarin zit je kwetsbaarheid, daar zit je zwakheid.
Dat doet dus pijn, als je een dreun tegen je hoofd krijgt doet dat pijn in je lichaam, als iemand je financieel een loer draait, dan doet dat pijn in je portemonaie.  Maar veruit de meeste pijn ondervindt een mens in zijn ziel, in zijn innerlijk, want dat is eigenlijk het meest kwetsbare van de mens nog veel meer als een lichaam is de mens kwetsbaar in zijn innerlijk, in zijn ziel. 
En dan kan het gebeuren dat door wat je wordt aangedaan, door wat er tegen je gezegd wordt, door wat je overkomt door toedoen van anderen, dat je rechtvaardigheidsgevoel een enorme deuk oploopt.  Of dat je gevoel van eigenwaarde enorm wordt aangetast.  Of dat je integriteit schade oploopt, dat er aan je goede naam en intentie getwijfeld gaat worden, dat je gevoel voor veiligheid op losse schroeven komt te staan door wat er naar je toekomt, door wat je wordt aangedaan.  De onbevangenheid, dat je die kwijtraakt.  Nou dat zijn  allemaal krenkingen die dat soort dingen teweegbrengen in je innerlijk vooral je gevoel van eigenwaarde ...  zodat je naar jezelf kan kijken, als de moeite waard om van te houden, dat
raakt door zulke dingen aangetast.   Nou en als we nou naar Paulus kijken, die heeft ook zoiets.   En nou hoop ik niet dat jullie gaan denken dat ik jullie ga vertellen wat dat is die doorn in het vlees.   Nou daar is al eeuwen lang over gespeculeerd.   Ik heb geen idee  en ik denk als het echt van belang was geweest dan had Paulus het erbij gezegd, dus het is niet van  belang te weten wat nou precies die doorn ie geweest.   Zeg het maar… ik weet het niet.  
Ik denk wel.. hij wordt geslagen he, zegt hij,  er wordt op hem ingebeukt, hij noemt het een doorn in zijn vlees ..  nou als de bijbel het over vlees heeft dan is dat iets van het natuurlijke leven en niet alleen je bast, het is in je natuurlijke leven en daar ondervindt hij kennelijk iets wat pijn doet, er wordt op zijn bestaan ingebeukt. 
Hij noemt dat een engel van satan, die hem met vuisten slaat, opdat hij zich niet te zeer zou verheffen.  En dat geeft algauw mensen het idee, dat God op één of andere manier zal God daar wel een bedoeling mee moet; hebben want er volgt wel iets goeds uit hè     Want het voorkomt toch maar dat Paulus, zo’n geestelijk mannetjesputter, zich gaat verheffen.
Nou daar mag hij toch mooi blij mee zijn dat, dat resultaat heeft.  ’t Kan niet waar wezen denk ik, want wie doet dat, een engel des satans.  Nou van dat idee zijn we toch af, dat God zich zou bedienen van een engel des satans niet ?  Nee er is een engel des satans die wil verhinderen, dat Paulus, dat wij ons zouden verheffen en dat heeft niets te maken met zich in negatieve zin te verheffen, ons verheffen boven een ander, want dat is niet oké.
Maar dat maakt wel dat een hoop mensen hier voor huiverig zijn.   Ooh je verheffen dat is hoogmoed, en hoogmoed komt voor de val zegt de bijbel.
Daar moet je ver van blijven, zorg dat je, je niet verheft.   Nou ja, de bijbel is één oproep om je te verheffen, niet boven elkaar of een ander, maar wel om je te verheffen.   We zijn bezig met de wederoprichting aller dingen.  Ontwaakt gij die slaapt en sta op uit de dood en Christus zal over u lichten. 

Als ik wil dat het licht van Christus in mijn leven gaat schijnen
zal ik moeten opstaan.    Als ik moet opstaan, zal ik mij moeten verheffen, overeind komen, omhoog komen.  Nou dat is het Evangelie van Jezus, die is gestuurd om ons weer overeind te halen, uit je nederige positie, uit je schuldgevoel, uit je minderwaardigheid, uit je depressiviteit, uit het idee van; ‘met mij wordt het toch niks’ uit de gedachte ‘het is toch niet voor mij’   Uit al die dingen, uit je klein menselijkheid is Hij gekomen om je eruit te halen en
Hij zegt Ik roep je wakker, ontwaakt, Ik geef je nieuw leven.  Maar ons aandeel is wel dat we moeten opstaan.  Je kan iemand wel bij de kladden pakken en overeind sleuren, maar als je zelf niet op gaat staan,  en je laat hem los, paf, zakt hij als een pudding in elkaar.  Je moet wel zelf gaan staan, overeind komen, nou, daar gaat het over.   En ja ik snap dat die boze daar een bloedhekel aan heeft, want die probeert altijd weer op mensen levens in te beuken om je neer te slaan, om je klein te houden, om dit proces tegen te werken.  Ja en het gaat soms om heel kleine dingen hoor,.   Het hoeft helemaal niet om grote dingen te gaan, gewoon opmerkingen die naar je toekomen en je raken.  En waar komen die vandaan?   Juist van de mensen die naast je staan en die je raken.  Vaak komen die van mensen die je na staan, waarom, omdat je daarvoor open staat.   Daar ben je dus juist het meest kwetsbaar voor zal ik maar zeggen.  Het kunnen hele subtiele dingen zijn, dat je partner je opmerkingen maakt.  Aah dat kan ik net niet goed aan, dat deed zeer he en dan denk je laat maar, maar… het zit er nog en een halve dag later dan doet die ander iets en dan denk je, wacht even, pats opmerking terug, oeps. Nou en aan die hele subtiele dingetjes merk je dat er in de onzichtbare wereld af en toe een tik wordt uitgedeeld.   Nou, ik zou zeggen leen je er niet voor.   En de sleutel is altijd, breng het aan het licht.

Praat erover en zeg; ‘dat kwam niet goed over, dat deed pijn.’   Nou en dan blijkt dat die ander uiteindelijk er niets mee bedoelde.  Maar dan is het aan het licht gebracht. 

En dat is een geestelijke wet, alles wat je aan het licht brengt, dat is dat de boze er zijn grip niet op krijgt, daar kan hij niet mee rommelen, daar kan hij zich niet meer achterzetten. 
Nou, er worden je krenkingen… Nou ik vat het nou maar even samen, want je kunt zoveel dingen bedenken.   Er worden je krenkingen aan gedaan  en daar kun je op twee manieren op reageren.  De ene is dat mensen zeggen wacht even, maar dat laat ik niet over zijn kant gaan en je gaat je sterk maken hè.  Je krijgt een tik en je denkt maar… ik laat toch niet met me sollen, ik laat toch niet over me lopen, dat laat ik niet over mijn kant gaan, nou als je even gaat kijken heb je in het Nederlands een hele hoop uitdrukkingen om aan te geven, dat je natuurlijk toch wel een watje bent, als je dat maar laat geworden en dat het eigenlijk normaal is dat je zegt: ‘Nou oog om oog en tand om tand.  Ik een deuk, jij een deuk.’  En op die manier…. ons hele strafrecht is erop gebaseerd, op één of andere manier, kan er iets heel basaals in de mens, dat als iemand iets, ongerechtigheid heeft uitgevreten, als jou iets is
aangedaan dan is het evenwicht verstoord en het evenwicht moet weer worden hersteld door soortgelijke krenkingen aan de andere kant toe te brengen.  En dan is het weer oke, dat voelt dan weer goed, de balans is weer in evenwicht.  Dit is je sterk maken en zeggen ik zal met gelijke munt terug betalen ik zal je wel krijgen.  En ook dat kan een behoorlijk sterke kracht zijn.  Dan heeft dat te maken met het gevoel ik moet me wreken, vergelden.  Ja een soort vergeldingsdrang, een soort zelfhandhaving misschien.    Wraakzucht kan het zelfs zijn.
Maar in elk geval, iemand die iets aangedaan is maakt zich sterk en die zegt, ik zal wel even laten merken dat er niet met mij te spotten valt, ze krijgen lik op stuk.    Eigenlijk maak je je hard.   Je kwetsbaarheid verberg je achter een muurtje, achter een scherm, en van daaruit ga je terug schieten.  Je maakt je, denk je, in ieder geval onaantastbaar, ongenaakbaar, met een pantser, van waaruit je denkt, zo ben ik sterk, zo kan ik wel de tegenstander aan.  Ja, het gevolg is dat mijn verheffen, tevoorschijn komen als mens, dat stokt, dat komt tot stilstand, natuurlijk hè.   Want dit is  niet het principe van God.  Ga jezelf maar pantseren.  Ga jezelf maar weer achter je eigen muur verschansen, want je eigen muur, je eigen veiligheid is tegelijk natuurlijk ook je gevangenis.  Daar zit je dan achter, lekker ongenaakbaar te zijn, onaantastbaar te zijn.  Ja maar het leven lukt ook niet meer dan, want je bent zelf ook nog een keer het slachtoffer als je op deze manier reageert.  Maar het is wel zoals er in de wereld wordt gereageerd.  Ja, dat is normaal,en als je het niet doet dan ben je toch dat, ‘schuimpi’ dan ben je toch een beetje de ‘softi’ zeg maar.

‘Jo laat je zo maar over je heen lopen.’   Nou zegt Jezus, ja.  Want Jezus heeft een heel ander

alternatief en dat is ogenschijnlijk heel zwak.   Jezus zegt:” Vergeldt niet, maar vergeef.”
Niet lik op stuk, niet oog om oog, ik een deuk en jij een deuk, vergeldt niet maar vergeef.   Ja
dat is heel wereldvreemd.   En toch voelen mensen ergens aan, dat, dat een hogere weg is hè.  Mensen die dat weten de Nelson Mandelas van deze wereld, de Martin Luther Kings van deze wereld, dat zijn toch wel de voorbeelden waar mensen, christelijk of onchristelijk, zoiets bij hebben, ja dat zijn grote mensen.  Dat zijn navolgers- waardige mensen.   Maar die hebben in hun tijd, neem zo’n Martin Luther King, die zei: “ Ik stel wel het onrecht aan de kaak en ik  verzet mij ertegen, maar geweldloos.”   Ja die had wel een hele hoop van z’n eigen volk die zeiden: “ Na jo, doe niet zo raar, dan ben je toch altijd de deurmat, dan trek je toch altijd aan het kortste eindje.  Wij gaan een andere weg, de Black Power.  Nou het woord zegt het al, dat is power, gewoon met de vuisten terug slaan.   Ach wie weet er nog iets van Black Power, maar iedereen weet van Martin Luther King nog.   Dat zijn zo’n soort rolmodellen geworden, waarom?   Omdat ze de principes van Jezus toepasten.   Die zijn echt van een hogere orde.  Ja.
En Jezus zegt dus, als jou kwaad wordt aangedaan, blijf goed.   Blijf goed, want als ik kies
voor de weg van kwaad met kwaad vergelden, ja als ik daar overheen wil dan moet ik nog
bedrevener zijn in het kwaad dan degene die mij kwaad aandoet en dan kom ik dus van kwaad tot erger.   En ik ben dus de klos.   Blijf goed zegt Jezus, vergeldt geen kwaad met kwaad, want het gaat ten koste van jezelf.   Dan verander je toch naar het beeld van je tegenstander?  
Ik raad je aan, zegt Jezus, doe het niet !    Vergeldt niet maar vergeef !    Zo blijf je vrij, zo
blijf je onafhankelijk.    Waarom?   Omdat ik niet meer door wat mij wordt aangedaan, of wat
mij ooit is aan gedaan misschien, door die krenkingen, laat bepalen hoe het niet met mij is.  
Dat is sterk.   Dat is sterk, want dan ben ik helemaal los van wat er van buitenaf op mij
afkomt.   Wat door anderen mij is aangedaan of ooit is aangedaan.  Dat is zo sterk, maar dat is ook best moeilijk, want je moet jezelf beheren.   Want de bijbel zegt; wie zichzelf beheert,
beheerst, is sterker dan wie een stad inneemt.   Nou dat lukt sommige mensen best hoor, een stad in nemen, het is gewoon een kwestie van genoeg lef, de beuk erin, maar jezelf beheren op deze manier, oh dàt is sterker, maar het kan.   Maar het kan.   En ik ben er héél blij mee, het kan, omdat het  betekent, nou wat ik zei; dat hoe het bij mij van binnen gaat niet hoeft af te hangen van wat er om me heen gebeurd en vooral wat mij wordt aangedaan of mij ooit is aangedaan.   Vergeldt niet, maar vergeef.   Nou het is misschien wel goed eens in te zoomen op vergeving, want oh, daar is zo’n hoop misverstand over, zeker op het christelijk erf en zeker op het evangelische erf, is het af en toe een rommeltje hoor, als het over vergeving gaat. Duidelijkheid dus.   Wat is vergeving?   Waar begint vergeving mee.   Voor vergeving is het heel belangrijk om vast te stellen, dat het echt fout was,wat jou is aangedaan.   maar ja ik snap wel het spiegelbeeld, dat er iemand is die de ander iets aandoet en dat kan ikzelf ook zijn natuurlijk he.   Ja.   Dus als ik dat ben is het van belang dat ik vergeving vraag en dat ik erken, van het is niet oké, sorry.  

Het is niet oké wat ik gedaan heb ik praat nu maar even vanuit iemand die iets is aangedaan, dat praat wat makkelijker natuurlijk en dan hoef ik niet steeds te zeggen dat die andere kant er ook aanzit ja ?      Heel belangrijk is om vast te stellen dat het gewoon fout was wat die ander deed.  Niet gaan vergoelijken want dan wordt het alweer mistig, en dan wordt het ondoorzichtig.  Fout is fout, ook als het hele simpele dingen zijn.  

Als iemand fout naar jou reageert, dat je zegt; ja, het was fout.  Dat kan al heel wat helpen om er makkelijker mee om te gaan als je zegt; ja oké, die ander zat fout.   Dat voorkomt bij jezelf dat je gaat zitten wroeten van; ‘wat zou er met mij mis zijn dat die ander zo naar mij reageert en oh, help, waarin ben ik tekort geschoten en oh …dan zak je al weg hè?’   Nee gewoon vaststellen, er was gewoon een foutje    In eerlijkheid hè,  je mag best naar jezelf kijken van, heb ik …moet ik altijd mijn hand in eigen boezem steken…  daar is niets mis mee.  Maar als je weet, dat klopt in ieder geval niet, moet je dat vaststellen.   Ach dat is maar een simpel voorbeeld maar, er zijn in een mensenleven soms dingen gebeurd die heel diep hebben ingehakt.   Ik zie wel eens mensen die zijn 50, 60, 70 jaar zijn en die dragen nog heel duidelijk  sporen in zichzelf van wat er ooit in hun leven in hun jeugd gebeurd is.  Wat nooit echt geheeld is omdat er nooit aandacht voor geweest is.   Ja ook omdat de mist is opgetrokken en dan zie je dat de mensen gaan vergoelijken, dat ze verklaringen gaan zoeken.   ‘t Is logisch dat mijn man me mishandelde, want hij werd zelf in zijn jeugd ook mishandeld.  Dat kan wel zijn, en dat kan een goede verklaring zijn.   Maar een verklaring is nooit een rechtvaardiging.    Het is wel begrijpelijk  maar het rechtvaardigt niet.   Dat moet je heel helder uit mekaar houden.  

Je ziet het bijvoorbeeld heel duidelijk bij slachtoffers van sexueel misbruik, die heel snel
geneigd zijn… om te zeggen; wat is fout ja …ja misschien heb ik zelf wel aanleiding
gegeven, misschien was het bij mij ook wel  niet oké waardoor dat is kunnen gebeuren, want
zoiets gebeurt dan niet vanzelf.   Na en dan komt de mist er al weer hè, nee het was fout.  
Daar  moet je gewoon heel helder in zijn .   En was het fout?    Nou we weten wie er achter zit hè.   De boze !   Ja dat zal wel, maar ik ben wel verantwoordelijk,  als ik iets doe wat fout is.  
Oké maar er zijn mensen, die zijn niet toerekeningsvatbaar.   Maar die horen in een instelling 
die zitten in een TBS kliniek hè.   Maar iedereen die  nog naar de bakker kan gaan en een
broodje bruin kan bestellen, die kan beslissingen nemen en die moet staan voor zijn
beslissingen, die is ook aan te spreken op zijn beslissingen en zijn doen en laten, ja.   En ik
weet best dat uiteindelijk alle ellende voortkomt uit het feit dat er een tegenstander van God is en dat die de overste van deze wereld is.    Maar ik vind het wel heel essentieel om vast te houden aan de verantwoordelijkheid van de mens zelf.   Dat is zo cruciaal voor mens zijn. 
Als je de mens zijn verantwoordelijkheid af neemt, wie ben je dan nog als mens.  Een willoos
werktuig toch? Maar zo heeft God ons niet bedacht hoor, als willoze werktuigen nee.  
Wees eerlijk! Nog meer duidelijkheid, als het om vergeving gaat.   Als jullie wat
aangedaan is, is het ook goed om vast te stellen; ‘Ja, het was echt erg’ en dan heb ik het niet
over iemand die uit z’n slof geschoten is hè.   Maar ach….   Een tijdje geleden was er, ik heb
het zelf  niet gezien, maar ik hoorde het van iemand anders.    Er was een programma, het
ging over DNA of zo en dan gaan ze aan de hand van DNA zoeken of die en die inderdaad
familie is van die en die.    Er was een jongen, ondertussen man geworden, die in een gezin
van meerdere kinderen altijd de pineut was, hij werd altijd door z’n vader geslagen en
mishandeld enz.   Andere kinderen hadden nergens last van.   Nou stel je voor dat, dàt je
overkomt, van jongs af aan wat doet dat met je,  dat hakte zo gigantisch in dat die man had
bedacht, misschien is het wel omdat hij niet echt mijn vader is, dan snap ik tenminste nog
waarom die man zo gereageerd heeft op mij.   Die wou dat laten uitzoeken.  Ik heb begrepen
dat het uiteindelijk toch z’n biologische vader was.   Die verklaring viel weg.   Dat is dus
intens triest zulke dingen.     Maar dat is heel belangrijk om vast te stellen;’dat was erg’, en
dat niet te bagatelliseren.  Niet zeggen iedereen heeft z’n verhaal wel, die en die is ook dat
overkomen.   Dat kan wel zijn maar daarom is wat jou overkomen is niet minder erg.   Ik ken
meerdere mensen in mijn omgeving die het overkomen is dat in het gezin waar ze uitkwamen was er altijd een broer of een zus, meestal een oudere die hen altijd in een hoek drukten, pestte, sloeg, vaak als ouders er niet waren, of ’s avonds in bed.   De ouders hadden er vaak helemaal geen weet van en in zo’n sfeer opgroeiden, door dat soort dingen.   Dit heeft een geweldige inpakt zulke dingen.   Nu zijn ze 50 jaar verder, het is erg wat mij is aangedaan.  
Ja zei iemand, maar ik wil helemaal niet zielig zijn, ik wil helemaal geen slachtoffer zijn.  Ja,
maar daar kun je niet voor kiezen, dat bèn je dan, als zoiets je is overkomen.  Dat ben je, en
alle herstel begint met de erkenning, dat er iets is wat jou is aangedaan en dat nu nog zijn
sporen heeft nagelaten.  En dat nu nog een rol speelt in je leven hè, àls het zo is hè.  Want gelukkig gaat er  nog een hoop goed.  Slachtoffer zijn daar kies je niet voor, en je bent helemaal niet zielig het is zelfs sterk om te zeggen dat is me overkomen, en daar wil ik iets mee. Ik wil niet in de slachtofferrol vervallen, en dat is iets anders. Dat je, je identificeert met al wat je is aangedaan. Nou, dat is niet je identiteit hoor,  God noemt je niet naar je handicap zal ik maar zeggen, maar naar je wezen, hoe mooi je bent.
 

Maar tegelijk zegt Hij, maar al die tranen van jou heb Ik altijd nog in mijn kruik hè. Ik was erbij, Ik heb ze gezien. Daar moeten we nog eens iets mee hè. Ik heb ze niet voor niets bewaard. Wanneer moeten we er iets mee? Op de moment dat jij zegt; ik wil er iets mee. Op het moment dat jij het onder ogen wil zien.  Omdat ik merk dat het mij nog steeds belemmert. Want ik merk dat het nog steeds een zwakke plek in mijn bestaan is. Nee een slachtofferrol daar moet je niet in wegzakken, dat is moeras, dat is niks, dat biedt ook geen enkele oplossing. De oplossing begint ermee dat ik zeg oké, dat heeft zich in mijn leven
afgespeeld. Ja ik zie de sporen ervan nog steeds, en het is mijn leven. En daar moet ik iets mee. Ik kan wel gaan wijzen naar mijn opvoeders en naar de leerkracht die mij mishandeld heeft en ik kan wel gaan wijzen naar ieder die mij iets heeft aangedaan en zeggen het komt daardoor, maar dat helpt niet. Dat helpt niet.  Ik ben verantwoordelijk voor mijn leven zoals het er nu uitziet, met alles wat zich daarin bevind. En de Heer zegt: “Ik wil samen met jou daar iets moois van maken. Niet weglopen voor de schaduwkanten van je bestaan. We moeten er iets mee. Je kan nog wel harder gaan zingen, van altijd vrolijk, altijd vrolijk, alle dagen zonneschijn, maar dat is gewoon struisvogelpolitiek.

Je komt het verst met eerlijk zijn. Eerlijk zijn naar jezelf toe. En het kan ook pijnlijk zijn, want op het moment dat je daar wel je aandacht op richt, dan richt je, je op de dingen die je ooit pijn hebben gedaan, waarvan je dacht dat het maar het best was om het weg te stoppen. Ja. Maar je staat er niet alleen voor hè, je staat er niet alleen voor. Ooit, toen die dingen gebeurd zijn, had je misschien het idee er is niemand die voor me opkomt. Hoe kan dit gebeuren. Maar nu mag je weten er is iemand die het weet, iemand die voor mij opkomt, die het voor mij opneemt. Ik sta er niet alleen voor, dat vind ik zo sterk.
 
Vergeving, als het over duidelijkheid gaat, vergeving is iets wat zich in jezelf afspeelt, en ook in de allereerste plaats voor jezelf is. Daar wordt een hoop mee gerommeld. Er zijn een hoop dingen gebeurd die niet oké waren, nou… en wat is de oplossing, er moet vergeving komen hè. Het is een prachtig goddelijk principe, maar je moet het niet misbruiken, als je christelijk gezien verplicht bent om te vergeven, ter wille  van de dader, nou, onzin.
Vergeving is, in de eerste plaats voor jezelf, het is een daad van zelfbehoud. De bijbel raadt ons aan te vergeven, waarom, om zelf niet haatdragend te worden om niet meer mijn leven te laten bepalen door wat die ander mij heeft aangedaan. Het is echt een daad van zelfbehoud hoor. Vergeving. En je kunt pas vergeven als je zover bent.  
 
Er staat ergens, Jezus moedigt ons aan desnoods zeven maal zeventig maal te vergeven ;
Nou iemand zei eens, volgens mij betekent dat, dat je in hele kleine stukjes uiteindelijk zover
komt dat je uiteindelijk kan zeggen ja, nou kan ik het vergeven.  En natuurlijk kun je tegen
God zeggen, maar ik wil graag vergeven, maar het lukt niet hoor.   Wees a.u.b. eerlijk.  Heer
help mij dat ik  zover kom dan.   Dat is eerlijk, en daar kan God iets mee.   Maar formules van
ja, we motten vergeven, oké, dan vergeef je maar. Ja.   Maar het zijn woorden, het gaat altijd
om je innerlijk en niet of je goede formules uitspreekt, maar om je innerlijk.  Ja. 
 
Vergeving, dat is nog zo’n misverstand, impliceert helemaal niet dat het goed moet komen
tussen jou en degene die je iets heeft aangedaan.  Nee, waarom zou het.   Vergeving
impliceert dat er van mij uit niets meer is.   Maar als je het hebt over goed komen, dan spreek je over verzoening en dat is iets heel anders. Dat is vers twee.  En in  vele gevallen is er geen ruimte voor verzoening om verschillende redenen. Ik herinner mij een moeder van wie haar zoon was doodgereden door iemand die dronken achter het stuur zat, die uiteindelijk, na een jaar of zo, zei; ik kan die dader vergeven, wil je hem dat laten weten, want misschien worstelt hij ook zo mee. En zij ging naar die dronken chauffeur toe, die dader en die wou dat gesprek aangaan en zeggen ik kan jou dat vergeven, maar die man had er helemaal geen behoefte aan, hij wou helemaal geen gesprek aangaan.   Nee, want het was zijn schuld toch ook niet en bovendien hij had zijn straf gehad. Nou daar was totaal geen ruimte voor verzoening. Ik denk dan, hoe kapot kun je dan zijn als mens, dat je zo reageert, maar oké   Daar was helemaal geen ruimte voor verzoening. Het kan ook zijn dat die iemand die jou iets heeft aangedaan al overleden is, of uit je leven verdwenen, je hebt geen idee waar die is. Of als iemand jou iets aandoet of misbruik maakt van jouw goedheid en er blijkt niets van een wezenlijke verandering, dan kun je wel zeggen het is christelijk dat ik me weer openstel voor zo iemand en me toch weer aan hem toevertrouw, nee dan ben je niet christelijk dat ben je oliekoek(?) Ja want iemand die niet blijk geeft dat hij wezenlijk veranderd is,…
 
Ik kwam een tijd geleden een tekst tegen, niet in de bijbel.   “Als iemand jou één keer bedriegt is het zijn fout, maar als iemand je twee keer bedriegt is het jouw fout.”  Je geeft hem de gelegenheid.  De mensen denken, ja de  bijbel vraagt van mij dat ik…  uw vriendelijkheid zij alle mensen  bekend,  nee,  en ik moet mij weer…helemaal niet.   Je moet je hart behoeden, je moet jezelf bewaren.   En als mensen niet betrouwbaar blijken, bewezen te zijn, dan moet je daar maar van uitgaan, tot, blijkt dat ze echt zijn veranderd.   Ja, wees daar a.u.b. nuchter in hoor.    Wanneer heb ik vergeven?  Nou als ik voel dat van mij uit  naar die ander toe, niets negatiefs meer is.   De Engelsen hebben daar een mooi woord voor; “no hard feelings”  harde gevoelens dat is die ene manier van reageren, ik maak mij hard en sterk,en ik pantser mij.     
Nou die hard feelings, als die er  niet meer zijn; van mij uit is het oké.   Het is weg, het staat er niet meer tussen. Dat is niet automatisch verzoening hè, maar van mij uit is het oké.  Nou opgelost, ik ben vrij dan, en dat is de sleutel hoor, “Ik ben vrij, ik reken niets meer toe. Ik ben vrij !” Nou en als je dat gedaan hebt, dan zijn de obstakels weg en dan kan het eventueel tot verzoening komen, en dat is hartstikke mooi.   En zeker in een geestelijk huisgezin, waar je elkaar iedere keer weer tegen komt, dan is het wel fijn dat dingen worden opgeruimd, dat ze echt weg zijn en dat mensen kunnen zeggen, we geven elkaar een hand en we gaan samen verder. Ja, heerlijk, dat is ook cruciaal hoor als er in het huisgezin van God niets meer tussen zit en dat het weer goed is tussen mensen, en,… dàn gaat het licht op. Dàn gaat Christus over ons lichten. Nou willen wij dat Gods kracht openbaar wordt? Ja dat willen we allemaal dat Gods kracht openbaar wordt. Nou een tip zegt Paulus; “wees dan zwak, want daarin wordt dan de echte kracht openbaar.” 
 
En als je daar bedreven in wordt, als je dat vaker doet wordt je daar bedreven in, dan wordt het een instelling, dan wordt het een gezindheid, vergevingsgezindheid en dan wordt je als God; “goed en gaarne vergevend.“             
Amen.

Gebed   
Vader dank U wel dat Uw evangelie zo’n helder en rustig licht is. Dank U wel Vader dat U altijd zo eenduidig bent. Dat ons nooit in de mist laat zitten maar ons juist uit al de mist zoals ons leven in elkaar steekt, met ons onderweg bent inderdaad die pelgrimsreis, waar we van alles tegenkomen, ook in onszelf.
Omdat, ja naar de mate dat de zon der gerechtigheid in ons leven opgaat. Nou het is heerlijk om te weten dat Uw helende armen rond ons bestaan zijn, Uw helende, genezende armen, ons helemaal omarmen en dat we ons daaraan helemaal mogen aan toevertrouwen.              
Amen

Bent u aangesproken door deze preek? Geef een reactie op: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
Maak de VOX website verder bekend en geef het evangelie van Jezus Christus door!