Thursday, November 21, 2019

“He’s got the whole wide world in His hands”

Text Size



Uw wil geschiede, Matt. 6:9-13
Duurt Sikkens
 
 
Ik wou vanochtend een bekende uitspraak bekijken, want daar zit veel in opgesloten.
We zullen het eerst even lezen.
Jezus zegt: “Bidt dan aldus”. Hij bedoelt daarmee: “In deze geest”.
Want als je dit letterlijk alsmaar repeteert dan werkt het niet. Het gaat om de denkwereld van de Zoon van God en van Zijn broeders en zusters. En dat zijn wij.
Onze Vader die in de hemelen zijt,
uw naam wordt geheiligd;
uw Koninkrijk kome;
uw wil geschiede, gelijk in de hemel alzo ook op de aarde.
Geef ons heden ons dagelijks brood;
en vergeef ons onze schulden, gelijk ook wij vergeven onze schuldenaren;
en leidt ons niet in verzoeking, maar verlos ons van de boze.
Want van u is het koninkrijk en de kracht en de heerlijkheid in eeuwigheid.
Amen.
Eerst even iets herhalen.
Onze. Dat “onze” dat slaat op alle gelovigen van alle tijden incl. Jezus zelf.
Vader. Jezus was de eerste die heel veel het begrip “Vader” gebruikte. Wie in het Oude Testament noemde God Vader, wat denk je? Niemand. Dat durfden ze niet. Had dat gekund? Zeker. Dat staat in Jeremia. 3:19. Dat is op zich al een prachtige tekst. Daar staat dat God zegt: ik had gedacht dat jullie mij “Mijn Vader” zouden noemen. Hoe vind je die opmerking van Hem? Ja, wij zijn uit Hem geboren. God is geest. Als God geest is en je bent uit Hem geboren, wat ben je dan? Dan ben je ook geest oftewel geestelijk. Wij bewegen ons in de wereld der geesten, de hemel.
Ja, dat is heel wezenlijk dat je dat beseft. Want ik zit hier vandaag tegen het natuurlijke, het zichtbare aan te kijken. Dat noemt de bijbel: Vlees.
Uw naam worde geheiligd.Daar hebben we het over gehad. Ontdaan van alle misplaatste eigenschappen die God zijn toegeschreven en aangewreven, zelfs eigenschappen van de duivel werden aan God toegeschreven, over ziekte en dood bijvoorbeeld. Dan krijg je een heel onzeker beeld van Hem.
Uw koninkrijk kome. Dat hebben we behandeld aan de hand van Psalm 139.
Als een embryo begint de Christus in de baarmoeder van de gemeente Gods. Zo komt dat koninkrijk. Het is komende en het komt ook nog tevoorschijn. “De Christus in ons”, zo heet dat. Dàt is “Uw koninkrijk kome”.
Geef ons heden ons dagelijks brood.
Dat slaat niet op je kerstdiner. Je dagelijkse brood is datgene wat voeding geeft. Dat is dus het hemelse manna, dat is voor jezelf en ook voor anderen. Ja, dan kun je brood uitdelen. Het hemelse manna is dat, geestelijk voedsel.
Vergeef ons onze schulden.
Anders gezegd: God vergeeft op dezelfde wijze als jij dat doet. Daar is vaak genoeg over gesproken. En nu - en daar gaat het mij vanmorgen om -
Uw wil geschiede, gelijk in de hemel alzo ook op de aarde. Daar zijn dikke boeken over geschreven, maar ik wil proberen dat een klein beetje uitleggen. Wie van de ex-schoolleerlingen weet nog wat de aanvoegende wijs is. Jullie gebruiken hem steeds, want je zegt: Uw koninkrijk kome, uw wil geschiede, worde geheiligd. De aanvoegende wijs vind je bijv. ook in een kookboek of de uitdrukkingen: Zij ruste in vrede. En God hebbe zijn ziel. Ja dat zijn allemaal verouderde taalvormen. Maar wij hanteren hem nog maar rustig in dit gebed. Waarom? De aanvoegende wijs geeft vaak een wens of een aansporing weer. Die aanvoegende wijs, die komt heel veel voor in het Hebreeuws. Dat vond ik wel een doordenker. De aanvoegende wijs dient dus als aansporing. En dat is een kernbegrip vanochtend, een aansporing. Een verlangen. Van wie? Het verlangen van God. Weet je, ik zou het Oude Testament zelfs het boek van verlangen willen noemen, het boek van het verlangen van God. En dan noemen we het nieuwe verbond, het nieuwe testament, het boek der vervulling. Want Jezus is gekomen om het verlangen van God te vervullen. Hoe vind je dat, om zijn wens ten uitvoer te brengen? God heeft zulke diepe verlangens, al van vóór de grondlegging der wereld. Zijn diepste verlangen, omgaan met mensen. Ik heb es een keer aan God gevraagd: “Wat is eigenlijk de zin van uw bestaan?” Want ik had het toen heel erg moeilijk en ik wilde het van Hem weten. En toen heeft de Geest me 3 woorden genoemd: “Jij, Jullie, Wij”. Hoe vind je dat? Daar kun je eindeloos over preken.
Hij ziet eerst de mens individueel, dan als groep, de mensen, de mensheid en dan zegt hij heel bescheiden: Wij. Daar heb je je Vader en dat is de zin van ons bestaan. Zijn hart gaat altijd uit naar mensen. En met de wil van God is in de loop der eeuwen heel raar mee omgesprongen want in het Grieks drukt het woord wil niet iets eisends uit. Zo ga je ook niet met geliefden om en ook niet onder elkaar.
Ik hou daar niet van. De wil van God naar je hand zetten. “Wil” is een uitdrukking van welbehagen, van genoegen van iets wat goed bevalt, iets wat vreugde veroorzaakt. In Openbaringen 4:11 staat: “om Uw wil was alles geschapen”. Daar kun je rustig voor lezen: voor uw plezier of behagen. Dan krijg je eens een andere blik op het woord WIL. Want daar zit altijd iets dwingends achter. Tot Gods grote vreugde heeft hij alles geschapen en is hij ook tot zijn grote plezier aan het herscheppen. Denk ook aan het Franse ‘plaisir’ en het Engelse ‘pleasure’ en ‘please’. Het doet een mens goed. Maar ja, wat ik net al zei, die vervorming van die wil. Sommigen weten namelijk precies wat God wil en wat hij niet wil. Ken je die mensen? Bij gebrek aan argumenten slepen ze de wil van God erbij om hun woorden wat gezag te verlenen. Nou, dat overtuigt niet! Dat slaat toch nergens meer op, dat gemanipuleer met de wil van God. Of ze hebben een soort neiging tot avontuur en daar maken ze dan zendingsdrang van om ergens in de wereld te mislukken. Want er komen er velen verdrietig en ontgoocheld terug, hoewel ze geloofden dat het Gods wil was. Het zit zo raar in mekaar. Jezus is trouwens nooit in het buitenland geweest. Hij zei: Begin maar in eigen kring, krijg je vanzelf de meeste weerstand. Maar gewoon bij gebrek aan overtuiging en argumenten spannen ze God voor hun wagen. Wie kent de kreet nog van de middeleeuwen: “Dieu le veut!” God wil het! Het waaierde door Europa en daar ontstonden de kruistochten uit. Op alle kastelen en in alle kerken en kathedralen werd gebruld: God wil het! Wat heeft het veel bloed gekost. En denk eens aan de gruwelpraktijken van de Inquisitie. Zelfs Arabieren heb ik dit jaar nog op tv horen zeggen dat het trauma van de kruistochten nòg altijd een rol speelt in het collectieve geheugen. Eigenlijk komt het hierop neer dat de mensen een heel verkeerd en verwrongen beeld hebben van God. Ook vele christenen. Zelfs is er sprake van een fatalistische levenshouding, want als God iets wil heb je je er maar bij neer te leggen. Zo van: God is groot en Zijn wil geschiede. Je zal op aarde zo’n vader hebben….
Nu dit woord geschiede. Daar is iets interessants mee aan de hand. Dus hier maak je van: uw verlangen.
In het Grieks is het werkwoord gevormd van de stam GEN. Dan kun je denken aan ‘genen’, ‘genetisch’, generatie, enz. en anders begin je maar bij het begin, oftewel: Genesis, wording. In de ‘genen’ zitten erfelijke eigenschappen. Wat denk je van het GEN van God, het geestelijke Gen van God, ZIJN erfelijke eigenschappen? Die zitten in het zaad Gods. Ander woord voor zaad Gods is zijn woord en dat ontvang je. Als je het mooi wilt zeggen dan zeg je conceptie, want de menselijke geest wordt beschouwd als vrouwelijk en God als mannelijk. Je ontvangt het gen Gods en dan begint zich een wordingsgeschiedenis te ontwikkelen in je. Je hebt het zaad Gods ontvangen en dat ontkiemt in je, het wezen van God is in jou aan het ontkiemen. In de mens zelf. Dus wat uit de geest geboren is, is geestelijk en dàt ben jij, mens, mens Gods. ‘Kind van God’ betekent: je stamt van Hem af. Je behoort tot zijn geslacht, zijn generatie. Trouwens, het woord ‘geschiedenis’ in Gen. 2:4 is een vertaling van een Hebreeuws woord [toledot] en dat betekent eigenlijk ‘geboorte’ of ‘verwekking’. Dat is dus geen dorre geschiedenis, met verhalen van vroeger maar het gaat over de wording van iets lévends. Anders spreek je niet in de termen van geboorte en verwekking. Denk eens aan het hele kleine begin in een baarmoeder. Dàt is nou scheppen, iets levends tevoorschijn brengen. En herscheppen is, het bestaande, het oude, de oude schepping weer nieuw leven inblazen. Want God begint niet op een andere planeet iets nieuws. Hij geeft zijn schepping niet op! Nee, Hij zoekt weer de mens op en begint het herscheppingproces. En dat is begonnen met dat ongelooflijk kleine zaadje in Maria. Dus òf God een groot geloof heeft. Dat hij zo begint aan een totale herschepping.
Nou staat er in Genesis 15:6 een stokoude uitdrukking, daar lees je gemakkelijk over heen. Daar staat: Abraham vertrouwde God en wat erachter staat kun je beter vertalen met “God beschouwde het bij Abraham als beantwoordend aan zijn verwachting”. Gods verwachting. Dus Abraham vertrouwde God en hoe beschouwt God dat? Hij zegt: ik ben zo blij dat je me vertrouwt, want jij beantwoordt aan mijn verwachting. Niet door je spijkerharde geloof, maar dat je mij vertrouwt, dat het leven ontstaat uit jou. En toen kwam het kind der belofte: Izak. Daarom! Mooi hé, dat God verwachtingen heeft, verlangens heeft. Dat is zo mooi. God wekt het verlangen in je op. Dat is toch veel mooier, dat hij iets wakker roept. En je kijkt eens naar de ellende in de wereld, de tranen springen je in je ogen. Wat kun je er aan doen. Er is zo verschrikkelijk veel leed vandaag de dag. Dan gaat God in jou het verlangen wekken en aanblazen. Hij zegt: we kunnen er wat aan doen. Je hoeft geen ‘arts zonder grenzen’ te worden en je hoeft niet direct zending te bedrijven. Maar Hij vraagt je: “Heb je de moed te geloven dat wat in jullie verwekt wordt, dat dàt het is? Dàt is nou Gods weg. Dàt is nou Gods plan en dat gebeurt allemaal in het verborgene. Zo onopvallend, ja wie gelooft dat? Je wilt zó graag Gods verlangen vervullen. Doen wat hem behaagt. Waarom? Omdat je zo met ontferming bewogen bent. Als je een beetje normaal mens bent dan ben je met ontferming bewogen. Ja, dat heeft God ook en Hij zegt, daar geven wij op onze manier gestalte aan. Je wordt een en al barmhartigheid. Hoe vind je dat vooruitzicht? Het woord barmhartigheid is vleesgeworden in jou. In jouw menszijn krijgt het gestalte. Dát is leven naar Zijn wil.
En nu de rest van die gebedszin. Dat moet je goed begrijpen anders ontgaat je de betekenis: “Gelijk in de hemel alzo ook op de aarde”. In het Engels: Thy will be done, on earth as it is in heaven. Thy will be done, ON earth as it is IN heaven. Op de aarde, je wil zal gedaan worden OP aarde, gelijk IN de hemel. Zoals het in de hemel is gaat het worden op aarde. Mooi gezegd. Elk mens bevindt zich geestelijk in de hemel. Elk mens bevindt zich met zijn geest of in het koninkrijk van het licht, of in het rijk der duisternis. Elk mens. En elk mens die gaat geloven is overgeplaatst van de duisternis in dat licht. Dat is zeker. Maar tegelijkertijd ben je ook op aarde. Je staat er met twee voeten op. En dat vind ik mooi, want wat geestelijk in je is, kun je dan openbaren op aarde. In de hemel op aarde. Mag ik het eens zo zeggen: de christus woont in ons op aarde en wij wonen in hem in de hemel en zo heb je hemel en aarde verenigd. Er staat ook zo’n mooie uitspraak in Openb. 21:3 “De tent van God is met de mensen”. God woont in een tent en die tent zijn de gelovigen op aarde.
Dus het zinnetje “op aarde als in de hemel” kun je uitleggen als: “Uw verlangen wordt geboren, is wordende, in de hemel en zó wordt het op aarde gebaard”. Als iets geboren wordt kun je het ook baren: openbaren. Dus wat gebeurt er? Jouw verlangen wordt gewekt in de eerste plaats in de hemel, in je geest, het verlangen van God. En zo gebeurt het op aarde. Dus loopt parallel. Het begint onzichtbaar en het wordt zichtbaar.
Kennen jullie de uitdrukking: een kind ter wereld brengen. Mooi. Dat is ook onzichtbaar in het verborgene begonnen en zo is God ook bezig dat hij, dank zij de mens Zijn kinderen in de wereld brengt. Prachtig. Wat onzichtbaar is verwekt, dat wordt ontwikkeld in de vrouw en dat wordt geopenbaard op aarde. Een groot geheim trouwens en dien je ook geheim te houden. Als je geen geheim kunt bewaren, dan vertrouwt God het jou ook niet toe. Dat heb ik wel gemerkt. Het kostelijkste geheim dat Petrus vertelt, als hij zegt: “Je bent de Christus” wordt door Jezus beantwoord met daarbij de opmerking dat Hij Zijn discipelen met nadruk verbood om dat bekend te maken (Matt.16:16).
Jezus zegt ergens: “Gelijk ik hoor, spreek ik”. Zo origineel is Jezus dat hij nazegt wat zijn vader zegt. Dàt is zijn originaliteit. Omdat de vader origineel is. Dus wat hij in de hemel ziet, dat doet Hij op aarde en wat Hij in de geest hoort dat spreekt hij. En wat gebeurt er dan op aarde? Ik hoop dat ik het duidelijk uit kan leggen. Het zichtbare is een beeld van het onzichtbare, dat is wel duidelijk hé. Dat kent iedereen. Dat begrip. Maar het zichtbare is ook een gevòlg van het onzichtbare, want het onzichtbare was eerst en daaruit is het zichtbare geboren. Wat gebeurt in je geest, gaat zich openbaren op aarde. Wat je ziet gebeuren is een teken, het is een schaduw van een werkelijkheid die hoger is. De werkelijkheid Gods. Dat noemen wij tekenen. En een teken is altijd een teken ergens van, van een andere werkelijkheid. Als ik een kruisteken sta te maken dan weet haast iedereen dat dat iets betekent. Dus wat leren we eerst? We leren bijvoorbeeld eerst om iemand geestelijk brood te geven. Je voedt iemands geest, dat dagelijkse brood. Als je dat geleerd hebt, dan komen die tekenen, dat je bijvoorbeeld honderd mensen kunt spijzigen, vanzelf. Wist je dat? Jezus deed het téken van die broodvermenigvuldiging omdat dat een bééld was van een hogere werkelijkheid. Zijn woord wordt vermenigvuldigd. Maar het onzichtbare komt eerst, laten we dat eerst maar eens leren. Als je geleerd hebt om iemand geestelijk de ogen te openen, zodat hij iets van God gaat zien, dan zul je als téken ooit een blinde het gezicht terug geven. Dat geldt ook voor mensen van wie de oren verstopt zijn. Wanneer jij in staat bent hun geestelijke oren te openen, dan zul je later ook een dove weer het gehoor terug geven. In het Volle Evangelie en de Pinksterkringen zijn ze allemaal aan de verkeerde kant begonnen. Als er maar een teken was dan was dat het bewijs dat God met hen was. Maar God werkt net andersom.
En het mooiste is dat je een mens die geestelijk dood is, en dat zijn er heel veel, dat je die door dit woord tot leven kunt wekken. Dat is nou de opstanding uit de doden! Tussen al die dood denkende mensen uit, wek je iemand op met het evangelie. Want je hebt woorden van eeuwig leven, die eet hij op en dan gaat hij eeuwig leven. Als je dat lukt, dan zul je later ook wel eens mensen uit de dood opwekken, als je dat belangrijk vindt. Maar daar gaat het niet om. Dat zijn tekenen van de onzichtbare werkelijkheid van God.
Mooi hé, een mens te voorschijn roepen. Dat vind ik het mooiste. Zijn identiteit benoemen, een naam geven en dan kun je die mens tonen wie God is.
Waar is de dood overwonnen? Waar? In de hemel. De gééstelijke dood is overwonnen. Hoe meer je je dat realiseert, des temeer realiseer je je ook dat de aardse dood daar een beeld van is. De dood is overwonnen in de hemel, dus ook in ons. Is wat! Heeft Jezus voor gezorgd, want hij wist wat een impact de dood heeft op de mens. Dood betekent in het Hebreeuws dat je bent afgesneden van het leven. Iemand heeft het mes gezet in de verbinding tussen God en mens. Dat was de geestelijke dood. Want toen Adam en Eva van die boom aten vielen ze niet dood om, nee, ze hadden gemeenschap met de verkeerde geest en toen kwamen ze met de dood in contact. Waar gebeuren de grootste wonderen? De grootste wonderen gebeuren in de hemel. Dáár gebeuren de wonderen. Een groot wonder dat de dood is overwonnen zodat de mensen verlost worden van de angst voor de dood. Het is een groot wonder dat je van een tijdelijk mens een eeuwig mens bent geworden. Als dat geen wonder is dan weet ik het niet. Je hebt van Gods geest gekregen. Het kostbaarste wat er is. God is geest en je hebt van zijn geest, van zijn wezen gekregen. Dat is nou de conceptie. Je bent niet in zonde meer ontvangen maar in reine onschuld en uit pure liefde. Wat een wonder is dat je geestelijk hebt leren lopen, eerst aan de hand van iemand en later kun je zelf lopen. Je hebt leren kijken en zien. Je ziet veel meer dan dat wat je op aarde ziet. Je hoort de stem van je herder. Al die eigenschappen ontwikkelen zich. Wat ik ook een groot wonder vind, dat is de toekomst, die is nu. De krachten van de toekomende eeuw, daar wordt over gesproken. Die eeuw, die periode, eon, dat tijdperk is begonnen met Jezus. Ja, toen is God begonnen met een nieuw tijdperk van het herstel. Dat is de toekomende eeuw en daar zit je middenin. Jij beleeft, samen met Hem de toekomst. Er komt ook wel eens iets anders op je af, waar je niet om gevraagd hebt. Ellendige dingen. Het punt is: hoe reageer je daar op. Hoe reageer je daar nou op. Blijf ik in Hem zoals Hij in mij is? Wat ook een groot wonder is, en nu praat ik even voor mezelf, dat ik werkelijk word die ik ben. Vorige week sprak ik een zuster in de gemeente en tot mijn grote verrassing zegt ze: “Ik ben een gelukkig mens”. Dan heb ik de tranen in de ogen staan. Want die heeft heel wat doorgemaakt samen met haar man. En ze is echt nog niet van alles af. En die staat daar gelukkig te wezen. Dat vind ik een wonder. Maar dat je wòrdt zoals je oorspronkelijk bent bedoeld, is een wonder van God dat Hij nóóit heeft losgelaten. Je wordt wie je werkelijk bent en wie je werkelijk bent, dat, kun je zeggen, dat is je nieuwe naam. Die past zo bij je wezen. Draag nou die nieuwe naam van jou, de kern van je wezen, als een diadeem op je voorhoofd. En durf je zo naar Jezus te wandelen, zal ik maar zeggen. Hij met zijn diadeem, wie hij werkelijk is en niet wat mensen van hem gemaakt hebben en jouw diadeem. En die twee ontmoeten elkaar. Ik vind dat een van de ontroerendste wonderen die er gebeuren. Het allergrootste en mooiste wonder, ook voor mezelf hoor, daar blijf ik me over verwonderen, me verbazen en ook van genieten, dat iemand jou een geliefde vindt. Dat kon ik vroeger nooit geloven. Hoe kan er nou van mìj gehouden worden. Dat komt door je zelfbeeld, dat je dan hebt. Helemaal fout. Maar goed, je bent Gods geliefde kind. En mocht je nog een christelijke rol spelen, dan ken je je Vader niet. Ik zou zeggen: “Stap van het toneel en stap in de werkelijkheid van Jezus Christus, die maakt van jou wie je werkelijk bent. En dat allemaal en nog meer hebben we te danken aan Jezus, het lam van God.
Uw wil geschiede in het onzichtbare, in de geest en zo ook gebeurt het op aarde.
Nu, en in de toekomst.
 
Amen.